What about…

Opnieuw zwaar weer op komst voor de Europese bankensector.

De gezaghebbende  Amerikaanse econoom en professor Nouriel Roubini, die de huidige financiële crisis al in 2005 voorspelde, schreef afgelopen week dat de hoop van de wereld op een snel economisch herstel definitief kan worden afgeschreven. ‘Er komt op zijn best een lang U-vormig herstel, dat in de eurozone en Japan zo lang kan gaan duren dat deze kan overgaan in een L-vormige bijna-depressie,’ aldus Roubini, die zegt dat we ons moeten schrapzetten voor een langdurige periode met hoge werkloosheid, hogere tekorten, almaar verder dalende huizenprijzen en opnieuw grote problemen bij de banken.
Volgens Roubini zijn de kunstmatige effecten van de gigantisch kostbare economische stimulansen en bailouts inmiddels uitgewerkt, en zal de wereldeconomie alsnog in een diep dal terecht komen. Erger nog: de fundamentele oorzaken van de crisis, namelijk de veel te hoge schulden van zowel banken, huishoudens als overheden, zijn niet aangepakt. (1)

Groei vertraagd door noodzakelijke bezuinigingen
Landen die structureel teveel hebben uitgegeven -zoals de VS, Groot Brittannië (waar de nationale schuld ‘plotseling’ ruim € 4,7 biljoen blijkt te zijn, bijna vier keer hoger dan tot nu toe werd toegegeven (2)), Spanje, Griekenland en anderen- moeten nu fors gaan bezuinigen, minder gaan consumeren en minder gaan importeren. Omdat landen die traditioneel veel hebben gespaard -China, Duitsland, Japan en opkomende Aziatische landen- echter niet meer geld gaan uitgeven om de bezuinigingen en daardoor mindere uitgaven van andere landen te compenseren, zal de wereldwijde vraag daarom niet of nauwelijks aantrekken en het herstel van de wereldeconomie zwak zijn.

Roubini zegt dat de laatste cijfers laten zien dat de voorzichtige groei nu al vertraagt, en dat deze trend in de tweede helft van 2010 zal doorzetten. Voor nieuwe stimulansprogramma’s is geen geld meer en daarom zullen steeds meer landen moeten overgaan tot forse bezuinigingen. Omdat de huidige groei vooral gebaseerd is op investeringen van de overheden en niet van het bedrijfsleven dreigt er een ‘Dubbele Dip’ of W-vormige recessie. Zelfs al zou deze nog voorkomen worden dan kunnen de moderne economiën in het beste geval slechts een matig en langdurig U-vormig herstel tegemoet zien.

De topeconoom denkt dat vooral Europa een zeer moeilijke tijd tegemoet gaat. Als gevolg van de enorme bezuinigingen zal de groei in de eurozone aan het einde van 2010 bijna nul zijn. De beurzen zullen kelderen en de kosten om geld te lenen zullen voor zowel de overheden, banken als bedrijven fors gaan stijgen. Het gevolg zal zijn dat het vertrouwen van beleggers, investeerders en consumenten nog verder ondermijnd wordt. Nieuwe bankencrisis in Europa op komst Volgens de New York Times zal daar nog eens een nieuwe bankencrisis overheen komen. De toonaangevende krant haalt daarbij de Europese Centrale Bank, de Bank of England en het IMFaan, die recent waarschuwden voor grote problemen bij de Europese banken. Zij hebben namelijk steeds meer moeite om kapitaal te vergaren dat nodig is voor korte-termijn leningen die binnen nu en twee jaar afgelost of geherfinancierd moeten worden.

Omdat zowel de Europese banken als de overheden hiervoor vele biljoenen euro’s nodig hebben zullen ze met elkaar moeten concureren, waardoor de kosten voor nieuwe kredieten voor het zakenleven en de consumenten dreigen te gaan stijgen, wat nadelige gevolgen zal hebben voor de economische groei. ‘We racen op de rand van een enorme  afgrond af,’ waarschuwde Richard Barwell, econoom bij de Royal Bank of Scotland. ‘Niemand lijkt hier echt over te willen praten, maar het is van het allergrootste belang.’ Wereldwijd zijn de banken bijna $ 5 biljoen schuldig aan obligatiehouders en andere kredietverstrekkers; geld dat binnen nu en 2012 opgehoest moet worden.

Ongeveer $ 2,6 biljoen komt voor rekening voor Europa en $ 1,3 biljoen voor de VS. Analisten zijn vooral bezorgd over Europa, omdat het bankensysteem in diverse Europese landen -Griekenland, Portugal, Spanje, Roemenië, Hongarije, Ierland- reeds onder grote druk staat vanwege de staatsschuldencrisis. (3) Waar de biljoenen voor én de overheden én de banken vandaan moet komen weet niemand. Daarnaast lijkt de zwakte van de euro misschien goed voor de externe balans en voor de Europese export -zoals ook Nederlandse politici ons voorhouden-, maar dit effect wordt volgens Roubini meer dan teniet gedaan door de schade aan de groei- en exportvooruitzichten in de VS, China en opkomend Azië. Zo gaf de FED afgelopen week toe dat het herstel van de Amerikaanse economie nog vijf of zes jaar op zich kan laten wachten. Het gevolg was dat de dollar scherp daalde en de euro juist weer steeg. (4)

Ook lagere groei China slecht nieuws

Zelfs in China zijn  signalen te zien van een vertraagde economische groei. De bijna nulgroei in de Westerse economiën en de zwakkere euro brengen de Chinese groei terug van 11% naar 7% aan het einde van dit jaar. Dat is slecht nieuws voor de andere van hoofdzakelijk export afhankelijke landen in de rest van Azië, en tevens voor landen die traditioneel veel grondstoffen aan China verkopen en veel goederen uit China importeren. Dit is vooral zeer nadelig voor Japan, waar de minimale groei enkel gerealiseerd wordt uit de export naar China. Het scenario waarin de Amerikaanse economische groei zakt naar 1,5%, de eurozone en Japan stagneren en de Chinese groei vertraagd tot onder de 8% zorgt misschien niet voor een letterlijke wereldwijde economische krimp. Toch zal het als zodanig worden gevoeld, zeker als de vicieuze cirkel van zwakkere groei, lagere prijzen, nóg zwakkere groei en nóg lagere prijzen niet doorbroken wordt. Het was tenslotte deze spiraal waardoor de wereld in 2008 in een recessie belandde.

Daarnaast valt volgens Roubini een Israëlische aanval op Iran nog steeds niet uit te sluiten, iets dat de olieprijzen zeer waarschijnlijk enorm zal opdrijven en de wereldwijde recessie alleen maar zal doen verergeren. Opties uitgeput; ‘een hele moeilijke rit’ als gevolg De politieke, financiële en economische beleidsmakers hebben geen opties meer. Nóg meer monetaire ‘Quantitative Easing’ -het vrijwel ongelimiteerd bijdrukken van geld- zal weinig verschil uitmaken. Geld voor aanvullende economische stimulansen en voor een nieuwe ronde bailouts van in problemen verkerende banken is er niet of nauwelijks. Roubini noemt de hoop van optimisten op een snel herstel daarom ‘een waanidee’. Omdat geen enkel land een eiland op zich is en zowel de Westerse als de opkomende economiën van elkaar afhankelijk zijn, ziet de nabije toekomst er somber uit. ‘Maak je borst maar nat, want er komt een hele moeilijke tijd aan.’

Bron: Xandernieuws
(1) Project-Syndicate
(2) The Independent

(3) The New York Times
(4) Telegraph Finance