What about…

John Perkins werkte verdekt voor de NSA door als economische huurmoordenaar (consultant)  onder de vlag van grote Concultancy firma’s zoals M.A.I.N. en Bechtel Group Inc. te opereren. Hij werd naar ontwikkelingsgebieden uitgezonden om daar economische berekeningen te maken van investeringsprojecten die het land welvaart en voorspoed zou moeten brengen. Ironisch genoeg betreft het hier steeds landen die in het bezit zijn van olievelden of andere ecomisch belangrijke resources zoals Panama met haar Panamakanaal.

Deze investeringsprojecten op het gebied van infrastructuur en energievoorziening worden door instanties als de Wereldbank en het IMF gefinancierd en exclusief door Amerikaanse contractors uitgevoerd. De ROI (Return on Investment) berekeningen worden consequent opgeschroefd waardoor het te ontwikkelen land onvermijdelijk in een schuldpositie belandt. Amerika kan vervolgens hun “pound  of flesh’ opeisen door voorwaarden aan de desbetreffende regeringen te stellen. Hierdoor breidt Amerika de invloed op de wereldpolitiek verder uit en dienen de economisch geholpen regeringen als marionetten van het Amerikaanse regime.

John Perkins beschrijft deze wijze als “The Global Empire” of de “Corporatocracy“. Corporatocracy is een neologisme dat synoniem staat voor overheden die bijna uitsluitend werken voor de belangen van het bedrijfsleven en de grotere belangen (zoals de bevolking, het millieu) als onbelangrijk bestempelen. In zijn onthullende boek: Confessions of an Economic Hit Man verteld hij uit eerste hand zijn ervaringen als Economic Hitman.

Persoonlijke mening:

Het boek heeft mij wakker geschut. regelmatig lees ik wel iets over conspiracy op het web, of wordt er weer eens in de media geroepen dat we allemaal worden verdoofd door de globale indoctrinatie van Alumni’s die als schaduwregeringen achter de schermen van kabinetten opereren.

Als je John zijn verhaal leest, beginnen dit soort theorien toch wel wat meer invulling te krijgen. Zo zou Venezuela (wederom een olierijk land) nipt aan een invasie zijn ontsnapt doordat Amerika zijn handen vol had aan Irak en Afghanistan. Chavez weigert om naar de pijpen van de Bush regering te dansen en nationaliseerde  in een rap tempo alle olie belangen in zijn land. Dit is trappen tegen het zere been van Amerika. Soortgelijke anti Corporatocracy acties zijn in Zuid-Amerika (lees: Nicaragua, Panama en Equador) met aanslagen op presidenten (door de Jackhals; CIA) en militair geweld de kop ingedrukt. Het is slechts een kwestie van tijd totdat Chavez van het toneel wordt geveegd. Wellicht kan Iran of Libië wederom als uitstel van executie dienen?!

Het land van de vrijheid lijkt bereid om een hoge prijs te willen betalen voor de controle op hun belangen. Ze gaan in het verhaal van John lettterlijk over lijken. Het is de vraag hoe lang het Amerikaanse volk het nog pikt dat hun regering, uit naam van de collectieve idealen (land of the free, home of the brave) deze geopolitiek kunnen bedrijven. Een fractie van het oorlogsbudget voor Irak was reeds genoeg geweest om de honger in de wereld te stillen, daklozen een onderkomen te bieden en een ieder te voorzien in schoon drinkwater.