Τι γίνεται με ...

John Perkins εργαζόταν για απέκρυψε την NSA ως οικονομικός δολοφόνος από (σύμβουλος), κάτω από τη σημαία των μεγάλων εταιρειών παροχής συμβουλών, όπως η Bechtel Group Inc και ΚΥΡΙΑ. για να λειτουργήσει. Ήταν έστειλε προς τις αναπτυσσόμενες περιοχές όπου οικονομικοί υπολογισμοί των επενδυτικών σχεδίων που η χώρα πρέπει να φέρει πλούτο και ευημερία. Κατά ειρωνικό τρόπο, οι ανησυχίες εξακολουθούν να είναι χώρες που βρίσκονται στην κατοχή των κοιτασμάτων πετρελαίου ή άλλων σημαντικών πόρων όπως ecomisch Παναμά Διώρυγα Παναμά μαζί της.

Αυτό επενδυτικά σχέδια στον τομέα των υποδομών και της ενέργειας από φορείς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χρηματοδοτείται αποκλειστικά από Αμερικανούς αναδόχους που εκτελούνται. Το ROI (Return on Investment) υπολογισμούς με συνέπεια φουσκωμένα καθιστώντας αναπόφευκτη σε μια αναπτυσσόμενη εδάφη χρέος της χώρας. Αμερική μπορούν στη συνέχεια "λίβρα μετά από αίτημά τους σάρκα» για τις σχετικές προϋποθέσεις από τις κυβερνήσεις για να ρυθμίσετε. Αυτό επεκτείνει την αμερικανική επιρροή στην παγκόσμια πολιτική, την οικονομία και την περαιτέρω τις κυβερνήσεις να βοηθήσει ως μαριονέτες του καθεστώτος των ΗΠΑ.

John Perkins περιγράφει αυτή τη μέθοδο ως «Η παγκόσμια αυτοκρατορία" ή το " Corporatocracy ". Corporatocracy είναι ένας νεολογισμός που είναι συνώνυμη με τις κυβερνήσεις που εργάζονται σχεδόν αποκλειστικά για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων και τα μεγαλύτερα συμφέροντα (όπως ο πληθυσμός, περιβάλλον) ως ασήμαντο ετικέτα. Στο αποκαλυπτικό βιβλίο του, Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Hit Man λέει από πρώτο χέρι εμπειρία του ως Οικονομικού Hitman.

Προσωπική γνώμη:

Το βιβλίο έχει τις αισθήσεις μου. Διαβάζω τακτικά κάτι για συνωμοσία στο διαδίκτυο, ή είναι άλλη μια φορά στα μέσα ενημέρωσης ότι όλοι είμαστε έκπληκτος από την παγκόσμια κατήχηση των αποφοίτων του, καθώς οι κυβερνήσεις σκιά λειτουργούν πίσω από τις σκηνές των γραφείων.

Αν διαβάσετε την ιστορία του Ιωάννη, ξεκινώντας από αυτό το είδος των θεωριών παίρνουν λίγο πιο χορταστικό. Έτσι, η Βενεζουέλα (μια άλλη πλούσια σε πετρέλαιο χώρα) γλίτωσε την εισβολή, επειδή η Αμερική είχε στα χέρια του την πλήρη στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Ο Τσάβες αρνείται να πάει με το ποσό της κυβέρνησης Μπους να χορεύει με ταχύ ρυθμό και κρατικοποιήθηκε το σύνολο των πετρελαϊκών συμφερόντων στη χώρα του. Αυτό είναι κλωτσώντας την πληγή πόδι στην Αμερική. Παρόμοια αντι δράσεων Corporatocracy στη Νότια Αμερική (διάβαζε: Νικαράγουα, τον Παναμά και στον Ισημερινό) επιθέσεις σε προέδρους (το τσακάλι, CIA) και η στρατιωτική δύναμη καταστέλλεται. Είναι μόνο θέμα χρόνου μέχρι να Τσάβες σαρώνεται από τη σκηνή. Ίσως το Ιράν ή τη Λιβύη για άλλη μια φορά να χρησιμεύσει ως μια αναστολή!

Η γη της ελευθερίας φαίνεται πρόθυμος να πληρώσει ένα υψηλό τίμημα για να θέλουν να ελέγχουν τα συμφέροντά τους. Πηγαίνουν στην ιστορία του John lettterlijk σε πτώματα. Το ερώτημα είναι πόσο καιρό τον αμερικανικό λαό ότι η κυβέρνησή τους είναι ακόμα στο όνομα της συλλογικής ιδανικά (γη της ελευθερίας, το σπίτι των γενναίων), οι εταιρείες αυτές μπορούν να γεωπολιτική. Ένα κλάσμα του προϋπολογισμού του πολέμου στο Ιράκ είχαν ήδη αρκετή για να κατευνάσει την πείνα στον κόσμο, άστεγο καταφύγιο σε όλους και να παρέχει καθαρό πόσιμο νερό.